12, మార్చి 2016, శనివారం

తన్నీర్ తన్నీర్

తన్నీర్ తన్నీర్

దాహం దాహం
అగ్గి మండుతున్న ఆకాశం
దరి తేలిన బావులూ
నాలుక పిడుచ కట్టుక పోగా
గుండెలు ఆవిసిపోతుంటే
కింద మీదవుతున్న ప్రాణాల్ని బిగ పట్టుకుని
కుండలు చంకన బెట్టుకుని
దూర భారాల నడక
...
ఎవరయినా మంచి నీళ్ళి వ్వండయ్యా
...
పని కోసం తండ్లాట
తిండి కోసం తిప్పలు
కుండ మంచి నీళ్ళకోసం
కోసెడు కోసెడు దూరం
కుండలతో కొట్లాట
తన వాళ్లతోనే తగవు
...
శరీరంలో బారాణా మందం నీళ్లంటారు
కళ్ళల్లో ఆఠాణా మందం నీళ్లయినా లేవు
గుడిసెల్లో సోలానా కరువే
మురికివయినా ముక్కివయినా
మంచి  నీళ్ళకు వెతుక్కునే కాలమొచ్చింది
మంచి  నీళ్ళను కొనుక్కునే కాలమొచ్చింది
...
తిండి కోసం నీడ కోసం
భూమి కోసమే కాదు
నీళ్ళ కోసమూ కొట్లాడాల్సిన రోజులొచ్చాయి
...
నెర్రెలు వడ్డ భూమిలాగా
గుక్కెడు మంచి నీళ్ళ కోసం
చుక్కలు లెక్కెడుతున్నాం
పానాలు పోతున్నాయి
పైపులే ఏస్తరో
పాతాళం నుంచి తెస్తరో
ఎవడన్నా మంచి నీళ్ళివండ్రా


(నీళ్ళ కోసం మైళ్ళు నడిచే అక్కలకూ అమ్మలకూ )

https://aanandvarala.wordpress.com/

స్వయం కృషి

స్వయం కృషి

సూర్యుడి కంటే ముందే
ఎవరో పిలిచినట్టనిపిచ్చింది
బాల్కనీ లోకి వెళ్ళాను

అప్పటి దాకా
ముచ్చట్లా డుతూ మురిపెంగా వున్న
పక్షుల జంట
రివ్వున ఎగిరి అటూ ఇటూ తిరిగి
ఎగిరి పోయింది
మనసేక్కడో తడి తడిగా ...

రెండూ గురిగి బుడ్లు తెచ్చి
బాల్కనీలో వేలాడకట్టాను
గూడు కోసం

తెల్లవారి ఎవరూ పిలవకుండానే 
సూర్యుడికంటే ముందే లేచి
కిటికీలోంచి బయటకు చూశాను
కిల కిల లాడుతూ పక్షులు
వేలాడగట్టిన కుండల  పై
ఊయల వూగు తున్నాయి

మనసంతా హాయి హాయిగా ...


ఆడుతూ ఆడుతూ ఎగిరి పోయి
ఆ పక్కనే వేలాడుతున్న
ఎండిన గుమ్మడి కాయకు
రంధ్రం చేస్తూ తమ గూడు తామే
నిర్మించుకుంటున్నాయి

పక్షుల మీద కోపం లేదు
బాధ అంతకంటే లేదు
అవి నా హృదయానికి

మరింత చేరువయ్యాయి 
https://aanandvarala.wordpress.com/

బుక్ షెల్ఫ్

బుక్ షెల్ఫ్

మూసి వున్న తలుపుల వెనకాల
వరుసగా పేర్చివున్న
రంగు  రంగుల పుస్తకాలు

ఎన్ని భావాలు
ఎందరు మహా రచయితలు

నిద్ర కరువైన సుధీర్ఘ రాత్రి
కుండపోతగా దుఖం ముంచేసిన క్షణం
ఒంటరితనం మనస్సునీ  శరీరాన్నీ పట్టేసిన వేళ

బుక్ షెల్ఫ్ లోని పుస్తకాల్లో
నన్ను నేను వెతుక్కోవడానికి  
షెల్ఫ్ తలుపులు రెండూ తెరి చాను

పుస్తకాలన్నీ చేతులు  బార్లా జాపి
నన్ను తమలోకి లాక్కున్నాయి

పూల దండలోని పువ్వులాగా
పుస్తకాల నడుమ పుస్తకాన్నై
ఒదిగి పోయాను
నా శాశ్వత చిరునామా దొరికింది

https://aanandvarala.wordpress.com/

కవిత్వం

కవిత్వం

మోమ్ బత్తి వెలిగించా
గదిలో ఆవరించి వున్న చీకటి
తలవంచుకు నిశ్శబ్దంగా
బయటకు వెళ్లిపోయింది

కిటికీల్లోంచి వెంటిలేటర్ల లోంచి
అప్పుడప్పుడూ తొంగి చూడడం మొదలుపెట్టింది

కొంచెసేపటికి మొంబత్తి
కరిగి పోయి ఆరిపోయింది



చీకటి
సడీ సప్పుడు లేకుండా
గదిలోకి చేరుకుంది


కవిని గదా
చీకటిని ఆహ్వానించాను
వచ్చేయి బయటి నీ సమస్తాన్ని వదిలేసి

ఇక్కడ పోగొట్టుకునేది ఏది లేదు

పోగొట్టుకున్నది
వెతుక్కోవడానికి కాదు
కవిత్వం

పొగుట్టుకున్నది కూడా
మన వెంట వుండడమే
కవిత్వం
https://aanandvarala.wordpress.com/


చలనం

చలనం


జీవితం
పరుపు బండ మీద
పరుగులుపెట్టే బండి చక్రం కాదు

అట్లని
కంకర రాళ్ళ గతుకుల రోడ్డు మీద
నడిచే నగ్న పాదాల నడకా కాదు

అడుగు అడుగిక్కీ మధ్య వ్యత్యాసాలు
కొన్ని హ్రస్వాలూ కొన్ని దీర్ఘాలూ

ఒక్కోసారి ముందుకూ
మరోసారి వెనక్కూ
నిప్పు మీదో
మంచు దిమ్మ మీదో
కఠిక చీకట్లోనో
పండు వెన్నెల్లోనో

అడుగులో అడుగు
అడుగు వెనకాల అడుగు

కదలిక బతుక్కి ప్రాణ వాయువు
చలన శీలతే జీవితం
https://aanandvarala.wordpress.com/ 

ఆత్మ లోతుల్లో మొలకెత్తాలి

 ఆత్మ లోతుల్లో మొలకెత్తాలి


బాధ సాంధ్రత తెలిసినంతగా
భాష తెలీదు

గాయం సలపడం తెలినంతగా
మానడం తెలీదు

పెదాల మీద చిరునవ్వు కంటే
చెంపల పై నీటి చారికలే అధికం

తెలిసిందాని కంటే
తెలియందే ఎక్కువ

వ్యక్త పరిచిందానికంటే
అవ్యక్తమే అధికం

  
పెదాలు ఖాళీగానే వున్నాయి
గొంతుక సవరించ బడే వుంది

మాట మన రక్త సంబంధీకురాలే

అంతర్ బహిర్ భయాలన్నింటినీ
చిలక్కొయ్యకు తగలేసి
స్వేఛ్ఛగా మాట్లాడాలి
స్వచ్చంగా  జీవించాలి

చివరి అంచుకు చేరక ముందే
ఆఖరి క్షణం
ఎదురు కాక ముందే
సత్యం అంతరించక ముందే

ఆత్మ లోతుల్లో మొలకెత్తాలి

ఎప్పటికప్పుడు
పునరుజ్జీవులం కావాలి
https://aanandvarala.wordpress.com/




వేర్లు తెగుతున్నాయి

వేర్లు  తెగుతున్నాయి

కొత్త చట్టాల నాగళ్ళ  తో
నా గుండెల్ని దున్నేస్తున్నారు
పగిలిన నా గుండె ‘సాల్ల ల్ల’
ఏ విత్తనం మొలకెత్తుతుంది

చెమటతో తడిసి ముద్దయి  సారవంత మయి
మా జీవితాల్లో పచ్చ దానాన్ని నింపిన నా తల్లిని
అమ్మేయ మంటున్నారు

మా కన్నీళ్లు తుడిచి కడుపు నింపి
తాతనూ అయ్యనూ
నన్నూ తర తరాలుగా
తలెత్తు కునేలా చేసిన భూమిని
సేకరిస్తా మంటున్నారు

నా కాల్రెక్కలు కత్తిరిస్తామంటున్నారు

కంపనీల  కోసమో కచ్చీ ర్ల కోసమో
నన్ను వదిలి పొమ్మంటున్నారు

భూమెందుకు దండగ బాట మార్చ మంటున్నారు
వేళ్ళతో సహా నడిచి పొమ్మంటున్నారు

మట్టిని బంగారం చేయగలిగిన
వాని మూలాల్ని తెంపి
మెడలు పట్టి గెంటేస్తున్నారు
. . . . . . . . . .. . .. . . .

వేళ్ళ కు చుక్కలు పెట్టి ముద్దర్లేయించుకుని
నోటి ముందటి ముద్దనే
లాగేసు కుంటున్నారు

వాడయితేమిటి వీడయితేమిటి
ఒక్క గొంగ ట్లోని వెంట్రుకలే కదా

 https://aanandvarala.wordpress.com/