ఒకటే

-వారాల ఆనంద్

దుఖం చీకటి

రెండూ ఒకటే

దుఖం లో చీకటి కమ్ముకొస్తుంది

చీకటి లో దుఖం రెట్టింపవుతుంది

-----------------------------------------------------------------------------------------------

పర్యాయ పదాలు

-వారాల ఆనంద్

నా కవిత్వంలో

బాధ దుఖం పరుచుకుని వుంటాయంటున్నారు

బాధ కవిత్వం

రెండూ పర్యాయ పదాలు

-------------------------------------------------------------------------------------------------

-తెలుగు వెలుగు

బంధం

-వారాల ఆనంద్

ఎదురు చూపు నిరాశ కావలపిల్లలు

రెంటి నడుమా కాలం

సాగీ సాగీ పుటుక్కున తెగిపోతుంది

ఎదురు చూపులో

అమితమైన ఆశ వున్నది

నిరాశ లో బయట పడని దుఖం వున్నది

రెంటి తో నాకు

విడదీయరాని బంధం వున్నది

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

పెన్ను

-వారాల ఆనంద్

కొత్తదే పెన్ను

దర్జాగా ఠీవిగా

కాగితం మీద కదలదే ఎంతసేపటికీ

గీతలూ రాతలూ మర్చిపోయావా

అడిగాను కొంచెం కోపంగానే

నడిస్తే నడిపిస్తే

నడకేమిటి పరుగులు పెడతాను

పెన్ను చల్లగా బదులిచ్చింది

ఉలిక్కి పడ్డాను

నా కవిత్వాన్ని కాకెత్తుకు పోయిందా

నాలో జల ఇంకిపోయిండా

నన్ను నేను పుటం పెట్టుకోవడం

తవ్వి తలపోసుకోవడం

 మొదలు పెట్టాను

==========================================================

నేనూ నా శరీరం

-వారాల ఆనంద్

శరీరం నేను చెప్పినట్టు

వినడం మానేసి చాలా కాలమైంది

నేను లేకుండా శరీరం లేదు 

శరీరం లేకుండా నేను లేను

వెళ్తురు చీకట్లోకి, చీకటి వెళ్తురు లోకి

కాళ్లీడ్చుకుంటూ కరిగిపోయినట్టు

నేను శరీరం లోకి శరీరం నాలోకి

అవిచ్ఛిన్న సహజీవనం

నిజానికి నేనూ శరీరం వేర్వేరా ఒకటేనా

ఏది బొంగరం  ఏది తాడు

ఏది ఇరుసు ఏది కందెన 

======================================================

ఖాళీగా లేను

-వారాల ఆనంద్

మాటల్ని వెతుక్కుంటున్నాను

మనసు నిండా మాట్లాడ్డం బందై  చాలా కాలమైంది

అట్లని మౌనం పందిరి కింద

నేనేమీ ఖాళీగా లేను

సముద్రపు అలల అంచుల్లోని

మీగడ లాంటి నురగని

దోసిట్లోకి తీసుకుని ముద్దాడుతున్నాను

ఆకాశం కాన్వాస్  పై మబ్బులు వేస్తున్న

రంగుల చిత్రాల్ని ఆస్వాదిస్తున్నాను

చెట్ల చిగురు టాకుల్లోని  స్వచ్ఛతనీ

సున్నితత్వాన్ని అవలోకిస్తున్నాను

మౌనం పందిరికింద

నేనేమీ ఖాళీగా లేను

తప్పి పోయిన మనిషిని, మనిషి తనాన్ని

వెతుక్కుంటున్నాన

ఆశగా ఆతృత గా         

============================================================                                                                     

సాకాలి

కాలం నన్ను లాలిస్తుందా మురిపిస్తుందా

కరిగి పోతూ కరిగి పోతూ కదిలిస్తుంది

కలల్ని నాటుకుంటూ నడిచిపోతుంది

నేస్తమా

నేనే నీళ్ళు పోస్తూ సాకాలి

===============================

ఆలంబన

నువ్వు ఎక్కడున్నావ్ కళ్లలోనా కలల్లోనా

ఊహల్లోనా ఊసుల్లోనా

నేస్తమా

నువ్వున్నావనే ధ్యాసే

నా గుండె కదలికకి ఆలాపన

తెరిచివున్న నా కనురెప్పలకి ఆలంబన

================================

రాగాలాపన

జిందగీ సదా సాగే సంగీత ధ్వని

నిన్న నేడు రేపు

గొప్ప లయాత్మక కదలిక

నేస్తమా

కావలసిందల్లా

శ్రుతి తప్పని రాగాలపనే

-వారాల ఆనంద్  18/11/2015

జ్ణాపకాలు

జ్ణాపకాలు

==================

-వారాల ఆనంద్

---------------------------------

ఒకటా రెండా

తల నిండా జ్ణాపకాల ఉప్పెన

సముద్రం లో నీటి  బిందువుల్లా

ఉవ్వెత్తున ఎగిసి

అంతలోనే వెనక్కి పోతాయి

ఇసుక రేణువుల్లా

కుప్పలు కుప్పలే తప్ప

లెక్కకు అందవు

ఒంటరిగా వుంటే చాలు

డప్పోని ఎనుక కొమ్మోడు పోయినట్టు

వరుసకట్టి

మనసు మోత మొగిస్తాయి

పయికి కనిపించవు

కానీ

పిలవని పేరంటం లాగా

వచ్చి వాళ్తాయి

తిర్లేసి మర్లేసి

పాత కథల్నే  వల్లే  వేస్తాయి 

జ్ణాపకాలు వట్టి పిరికివి

బయట ధ్వని వినిపిస్తే చాలు

ముడుచుకు పోతాయి

జ్నాపకాల దీపాల్ని ఆర్పలేము

కొడిగట్టినట్టే వుంటాయి

కొస ప్రాణంతో నయినా వుంటాయి

గడిచిన కాలపు

నలుపు తెలుపుల్ని

వెంటేసుకు తిరుగుతాయి

ఏది ఎట్లా పోయినా

జ్ణాపకాలు మన వెంటే

ఊపిరి తో పాటు.......

================== 

9440501281 

కవితలు

నింగికి ఎగిరిన తార 

( జీవగడ్డ విజయ కుమార్ స్మృతి లో )

కలాలకు గళాలకూ బేడీలు ముసురుకుంటున్న కాలంలో

ఆయన అక్షరాలు కూర్చుకుంటూ

నిర్మలంగా నిలుచున్నాడు

కరీంనగర్ క్లాక్ టవర్ సాక్షిగా

వచ్చేవాళ్ళకూ  పోయేవాళ్ళకూ

మిత్రులకూ  యోధులకూ

యువకులకూ  మేధావులకూ

దిక్సూచిగా నిర్భయంగా నిలుచున్నాడు

అందరినీ అన్నా అని పిలుస్తూ

అందరికీ అన్నా అని పిలిచే సంస్కారాన్ని నేర్పాడు

ఒకరా ఇద్దరా

పెద్ద చిన్న లక్స్మన్ రావు లూ

కొటేశూ సాహూ

తొలి ‘నాగటి’సాల్లన్నిటికి

ఆయనొక మజిలీ

రానూ పోనూ ఆయనో  మజిలీ

కొంచెం సేపు సేద దీరేందుకు

ఆయనో చెట్టు నీడ

బదలాతో భాగస్వామ్యం

విద్యుల్లత తో సాహిత్య దర్పణం

ప్రజాస్వామ్య వేదిక “జీవగడ్డ “

ఆయన ఆవిష్కరించిన అక్షర కుటీరం

ఎలగందుల, కమాన్, క్లాక్ టవర్ లతో పాటు

దశాబ్ద కాలం జీవగడ్డ ఓ దర్శనీయ స్థలం

ఉత్తర తెలంగాణ జిల్లాల్లో

నాడు ప్రవహించిన

ప్రగతి శీల భావాలన్నీ జీవగడ్డ లో

కలిసి మురిసేవి

ఫలవంతమయిన పగళ్ళు

సుధీర్ఘమయిన సాయంత్రాలూ

పిల్లలకోడిలా కరీంనగర్ వీధుల్ని

ఆయన పరిమళింప జేశారు

అల్లం నారాయణ ఎన్నెల కోనల్లో పలవరించినా

కె.ఎన్.చారి న్యాయాలు వివరించినా

ఎన్.శ్రీనివాస్ పన్నుపోటు తో ఆవేశపడ్డా

ఆనందుడు వారానందం ఆవిష్కరించినా

గోపు జానపదం గురించో నరేందరు క్రికెట్ గురించో చర్చ పెట్టినా

తుమ్మెటి,కాలువ, జాప లక్ష్మా రెడ్డి, కమాల్ కరీంనగరి

ఘంటా చక్రపాణి,నారదాసు,పెండ్యాల, మనోహర్ రావు

ఎందరో ఎందరెందరో ఆయనో విశ్వ వేదిక

ఎందరికో బతుకునిచ్చినవాడు దారి చూపినవాడు

సదా చిరు నవ్వు తో ముందుకే సాగినవాడు

తాను బతుక నేర్వలేక నెరివడ్డాడు  

వందలాది మందిని అక్షర యోధులుగా తీర్చిదిద్దిన వాడు

అక్షరం సాక్షిగా ‘అక్షరం’ గానే మిగిలిపోయాడు

మొన్న చారి నిన్న నరేందరు

నేడు విజ్జన్న

నెల రాలిన కిరణాలు

నిగికెగిరిన తారలు

( ఆత్మీయ మిత్రుడు జీవగడ్డ విజయకుమార్ స్మృతిలో ..కన్నీటితో..)

-వారాల ఆనంద్ -9440501281